Το Sprint Review είναι ίσως η πιο παρεξηγημένη στιγμή στο Scrum. Ενώ σχεδιάστηκε ως μηχανισμός μάθησης, αναπροσαρμογής και ευθυγράμμισης με την επιχειρηματική πραγματικότητα, σε πολλές εταιρείες μετατρέπεται σταδιακά σε μια τελετουργική παράσταση! Μια προσεκτικά σκηνοθετημένη επίδειξη όπου η ομάδα παρουσιάζει «ό,τι δουλεύει», ενώ ταυτότχρονα προσπαθεί να αποφεύγει τις δύσκολες ερωτήσεις και εντέλει να αποχωρεί με ένα χειροκρότημα που κανείς δεν ξέρει αν σημαίνει επιτυχία.
Αυτό είναι το demo theatre.
Το φαινόμενο εμφανίζεται όταν ο σκοπός του Sprint Review μετατοπίζεται από την επιθεώρηση του προϊόντος στην αξιολόγηση της ομάδας. Ξαφνικά, η συζήτηση δεν αφορά αν αυξήθηκε η αξία που παράγεται αλλά αν «φαινόμαστε παραγωγικοί». Η ομάδα αρχίζει να γυαλίζει οθόνες αντί να αναζητά feedback. Το business παρακολουθεί παθητικά αντί να συνδιαμορφώνει. Και ο Product Owner γίνεται παρουσιαστής αντί για διαχειριστής στρατηγικών επιλογών.
Έχω δει περιπτώσεις όπου ομάδες αφιέρωναν τις τελευταίες δύο ημέρες του Sprint όχι στη βελτίωση του προϊόντος αλλά στη δημιουργία εντυπωσιακού demo flow. Το αποτέλεσμα ήταν ένα Sprint Review που έμοιαζε επιτυχημένο, ενώ δύο εβδομάδες αργότερα οι χρήστες δήλωναν ότι το παραδοτέο δεν έλυνε κανένα ουσιαστικό πρόβλημα. Το παράδοξο είναι ότι όσο πιο ώριμος φαίνεται ο μηχανισμός του demo theatre, τόσο λιγότερη πληροφορία παράγει.
Ένα πραγματικό Sprint Review περιέχει αμηχανία. Περιέχει ερωτήσεις χωρίς εύκολες απαντήσεις. Περιέχει αποφάσεις. Μπορεί να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι αυτό που υλοποιήθηκε δεν άξιζε τελικά την επένδυση. Και αυτό δεν είναι αποτυχία αλλά μείωση μελλοντικού κόστους.
Σκεφτείτε μια ομάδα που αναπτύσσει σύστημα διαχείρισης μετοχολογίου για εισηγμένες εταιρείες. Αν στο Review παρουσιαστούν μόνο όμορφα dashboards και ολοκληρωμένα screens χωρίς να εξεταστεί αν οι νέες λειτουργίες βελτιώνουν πραγματικά την ακρίβεια εταιρικών πράξεων, μειώνουν λειτουργικό ρίσκο ή επιταχύνουν τη διαχείριση ownership δεδομένων, τότε η ομάδα βελτιστοποιεί την εικόνα και όχι την επιχειρηματική αξία.
Υπάρχουν μερικά σημάδια ότι το Sprint Review έχει ήδη γίνει θέατρο:
- Οι ερωτήσεις μειώνονται και οι παρουσιάσεις μεγαλώνουν.
- Οι stakeholders μιλούν λιγότερο από την ομάδα ανάπτυξης.
- Δεν αλλάζει ποτέ το Product Backlog μετά το Review.
- Τα δύσκολα θέματα μεταφέρονται «για μετά».
- Το feedback καταγράφεται αλλά δεν μετατρέπεται σε αποφάσεις.
Η θεραπεία δεν είναι περισσότερη διαδικασία. Είναι αλλαγή προθέσεων.
Το Sprint Review πρέπει να αντιμετωπίζεται ως επιχειρηματικό checkpoint και όχι ως τελετή αποδοχής. Να ξεκινά με το τι μάθαμε, όχι με το τι ολοκληρώσαμε. Να εξετάζει αποτελέσματα και όχι output. Να επιτρέπει στον Product Owner να πει «σταματάμε αυτή την κατεύθυνση» χωρίς να θεωρείται ήττα.
Γιατί στο τέλος, το χειρότερο Sprint δεν είναι αυτό που δεν παρέδωσε αρκετά. Είναι αυτό που παρέδωσε εντυπωσιακά και έμαθε τίποτα.
Βιβλιογραφία
- Scrum Guide (2020) The Scrum Guide. Schwaber, K. and Sutherland, J.
- Scrum.org (n.d.) Sprint Review resources and professional Scrum materials.
- Agile Alliance (n.d.) Agile Glossary and Product Feedback Practices.
- Scaled Agile Framework (SAFe) (n.d.) Inspect and Adapt guidance.
- Atlassian Agile Coach (n.d.) Agile ceremonies and stakeholder feedback practices.
