Υπάρχει μια σιωπηλή παρεξήγηση που επαναλαμβάνεται σε αμέτρητους οργανισμούς που δηλώνουν ότι «δουλεύουν Agile». Ο ρόλος του Product Owner καταλήγει να μετατρέπεται σε έναν καλά οργανωμένο γραμματέα απαιτήσεων. Συλλέγει αιτήματα, τα μετατρέπει σε tickets, τα ταξινομεί, οργανώνει meetings και ενημερώνει dashboards. Το αποτέλεσμα είναι να υπάρχει backlog. Αλλά να μην υπάρχει προϊόν.
Το πρόβλημα δεν είναι λειτουργικό. Είναι στρατηγικό.
Ο Product Owner δεν δημιουργήθηκε για να είναι ο διαχειριστής της ουράς εργασιών μιας ομάδας. Δημιουργήθηκε για να μεγιστοποιεί την αξία του προϊόντος. Η διαφορά ακούγεται μικρή αλλά είναι θεμελιώδης. Το backlog είναι εργαλείο. Η αξία είναι αποστολή.
Όταν ο Product Owner λειτουργεί ως backlog secretary, η επιχείρηση παραδίδει περισσότερα πράγματα αλλά όχι απαραίτητα καλύτερα αποτελέσματα. Κάθε stakeholder αποκτά πρόσβαση στο backlog σαν να είναι λίστα παραγγελιών. Το marketing ζητά feature. Οι πωλήσεις ζητούν feature. Η συμμόρφωση ζητά feature. Η διοίκηση ζητά feature. Και ξαφνικά η ομάδα δεν χτίζει προϊόν. Εκτελεί αιτήματα.
Έχω δει ομάδες να πετυχαίνουν 100% των sprint goals και παρόλα αυτά το προϊόν να μην δημιουργεί μεγαλύτερη αξία για τον οργανισμό. Όχι επειδή απέτυχαν τεχνικά. Αλλά επειδή κανείς δεν έπαιξε τον ρόλο της στρατηγικής επιλογής.
Ας πάρουμε ένα παράδειγμα. Ένα portal επενδυτικών σχέσεων δέχεται πίεση από μεγάλους πελάτες να προστεθούν δεκάδες custom αναφορές. Ένας backlog secretary θα τις καταγράψει, θα τις προτεραιοποιήσει και θα τις στείλει για ανάπτυξη. Ένας πραγματικός Product Owner όμως θα ρωτήσει: «Αυτό είναι πραγματικό μοτίβο αγοράς ή ειδική απαίτηση ενός πελάτη; Αν το υλοποιήσουμε, αυξάνουμε την αξία του προϊόντος ή δημιουργούμε μόνιμο λειτουργικό βάρος;»
Η διαφορά δεν είναι διαχειριστική. Είναι αρχιτεκτονική.
Το ίδιο συμβαίνει σε συστήματα μεγάλης διάρκειας ζωής. Σε πλατφόρμες που εξυπηρετούν κρίσιμες λειτουργίες, κάθε νέα απαίτηση δημιουργεί εξαρτήσεις, αυξάνει τεχνικό χρέος και αλλάζει την οικονομία συντήρησης. Εκεί ο Product Owner πρέπει να λειτουργεί περισσότερο σαν portfolio allocator και λιγότερο σαν dispatcher εργασιών.
Ένας καλός δείκτης είναι η ερώτηση, ποιος λέει «όχι»;
Αν κανείς δεν λέει όχι, τότε πιθανότατα δεν υπάρχει Product Ownership. Υπάρχει μόνο backlog administration.
Ο ώριμος Product Owner παίρνει αποφάσεις με ατελή δεδομένα. Διαχειρίζεται trade-offs. Συνδέει επιχειρηματικούς στόχους με τεχνικούς περιορισμούς. Καταλαβαίνει ότι κάθε «ναι» είναι και ένα αόρατο «όχι» σε κάτι άλλο.
Το backlog δεν είναι η δουλειά του. Το backlog είναι το αποτύπωμα των αποφάσεών του.
Βιβλιογραφία
- Scrun Guide (Schwaber & Sutherland)
- Inspired: How To Create Tech Products Customers Love, Cagan, M. (2017). Inspired: How To Create Tech Products Customers Love. 2nd ed. Wiley.
- Escaping the Build Trap, Perri, M. (2018). Escaping the Build Trap. O’Reilly.
- Lean Product and Lean Analytics, Croll, A. and Yoskovitz, B. (2013). Lean Analytics. O’Reilly.
- Team Topologies, Skelton, M. and Pais, M. (2019). Team Topologies. IT Revolution.
