Η καινοτομία δεν πεθαίνει επειδή μια ιδέα είναι κακή. Πεθαίνει όταν η ιδέα παρουσιάζεται τόσο πολλές φορές, ώστε η παρουσίασή της να υποκαθιστά την εφαρμογή της. Το PowerPoint είναι χρήσιμο εργαλείο. Οργανώνει τη σκέψη, δίνει κοινή γλώσσα, διευκολύνει αποφάσεις. Γίνεται όμως επικίνδυνο όταν η επιτυχία μετριέται από το πόσο πειστικό είναι το slide deck και όχι από το αν κάποιος πραγματικός χρήστης άλλαξε συμπεριφορά.
Σε πολλές εταιρείες, η καινοτομία ξεκινά με μια ομάδα που έχει ενέργεια, μια υπόθεση και ένα πρόβλημα προς επίλυση. Στη συνέχεια εμφανίζονται τα συνήθη στάδια: business case, market sizing, roadmap, steering committee, budget request. Κάπου εκεί η ιδέα αρχίζει να αποκτά χρώματα, βελάκια και προβλέψεις τριετίας. Αυτό που δεν αποκτά είναι επαφή με την πραγματικότητα.
Ένα νέο ψηφιακό προϊόν δεν αποδεικνύει την μελλοντική του επιτυχία επειδή το διοικητικό συμβούλιο συμφώνησε με την επιλεχθήσα στρατηγική του. Αποδεικνύεται όταν ένας πελάτης το χρησιμοποιεί, όταν ένας υπάλληλος ολοκληρώνει μια διαδικασία γρηγορότερα, όταν ένα λάθος μειώνεται ή όταν κάποιος είναι διατεθειμένος να πληρώσει γι’ αυτό. Ο Ries (2011) περιγράφει τον κύκλο build–measure–learn ακριβώς ως μηχανισμό μετατροπής υποθέσεων σε μετρήσιμη μάθηση. Όχι ως άσκηση ταχύτητας, αλλά ως άσκηση αλήθειας.
Σκεφτείτε μια τράπεζα που θέλει να εισαγάγει νέο εργαλείο onboarding. Μπορεί να περάσει έξι μήνες σχεδιάζοντας το ιδανικό customer journey, να αναλύσει δεκάδες personas και να ζητήσει από συμβούλους μια τέλεια παρουσίαση. Ή μπορεί μέσα σε λίγες εβδομάδες να δοκιμάσει μια περιορισμένη ροή με συγκεκριμένους πελάτες και να ανακαλύψει ότι το πραγματικό εμπόδιο δεν είναι η διεπαφή, αλλά η αδυναμία συλλογής ενός δικαιολογητικού. Στη δεύτερη περίπτωση υπάρχει καινοτομία. Στην πρώτη υπάρχει καλοσχεδιασμένη πρόθεση.
Το πρόβλημα δεν είναι η προετοιμασία. Είναι η ψευδαίσθηση ότι η προετοιμασία ισοδυναμεί με πρόοδο. Τα πιο επικίνδυνα metrics είναι συχνά τα πιο εύκολα να παρουσιαστούν όπως ο αριθμός των workshops, οι συμμετέχοντες, οι ιδέες που καταγράφηκαν, οι εγκρίσεις που δόθηκαν κλπ. Αυτά μετρούν δραστηριότητα, όχι αξία. Η ερώτηση πρέπει να είναι απλούστερη και πιο άβολη! Τι μάθαμε που δεν ξέραμε πριν;
Ο Blank (2013) επιμένει ότι η ανακάλυψη πελάτη δεν είναι φάση επικοινωνίας μετά την ανάπτυξη του προϊόντος. Είναι μέρος της ίδιας της ανάπτυξης. Αυτό σημαίνει ότι οι ομάδες πρέπει να μπορούν να βγουν γρήγορα από την αίθουσα συσκέψεων, να δουν την τριβή, να δεχθούν την απόρριψη και να αλλάξουν υπόθεση χωρίς να το θεωρούν αποτυχία.
Το PowerPoint έχει θέση στο τέλος ενός κύκλου μάθησης, όχι στην αρχή του. Πρέπει να αφηγείται τι δοκιμάστηκε, τι απέτυχε, τι μετρήθηκε και τι αλλάζει. Όταν προηγείται της πραγματικότητας, η καινοτομία μετατρέπεται σε εταιρικό θέατρο. 'Ολοι μιλούν για αλλαγή, κανείς δεν έχει ακόμη αγγίξει το πρόβλημα!
Η καινοτομία δεν χρειάζεται πρώτα καλύτερη παρουσίαση. Χρειάζεται μια μικρή, μετρήσιμη σύγκρουση με τον πραγματικό κόσμο.
Βιβλιογραφία
- Blank, S. (2013) The Four Steps to the Epiphany. 2nd edn. Pescadero, CA: K&S Ranch.
- Ries, E. (2011) The Lean Startup. New York: Crown Business.
