Οι περισσότερες εταιρείες δεν πάσχουν από έλλειψη ιδεών. Πάσχουν από αδυναμία μεταβολισμού. Έχουν workshops, brainstorming sessions, innovation days, strategic retreats, παρουσιάσεις, dashboards, συμβούλους, νέα εργαλεία, πολλές προτάσεις και ακόμη περισσότερα PowerPoint. Αυτό που συχνά δεν έχουν είναι η οργανωτική ικανότητα να παίρνουν μια ιδέα, να τη διασπούν, να την απορροφούν, να την επεξεργάζονται, να την ενσωματώνουν και τελικά να τη μετατρέπουν σε λειτουργική αλλαγή.
Ο μεταβολισμός μιας επιχείρησης είναι η ταχύτητα και η ποιότητα με την οποία μετατρέπει εξωτερικά ερεθίσματα σε εσωτερική ικανότητα. Μια νέα ανάγκη πελάτη, μια τεχνολογική εξέλιξη, μια αλλαγή στο regulatory περιβάλλον, ένα νέο επιχειρηματικό μοντέλο, ένα παράπονο από την αγορά, ένα λάθος στην παραγωγή. Όλα αυτά είναι «θρεπτικά συστατικά». Το ερώτημα είναι αν ο οργανισμός μπορεί να τα χωνέψει ή αν απλώς τα αποθηκεύει ως υλικό για την επόμενη παρουσίαση.
Σε πολλές εταιρείες, οι ιδέες πεθαίνουν όχι επειδή είναι κακές, αλλά επειδή δεν βρίσκουν διαδρομή. Δεν υπάρχει σαφής μηχανισμός αξιολόγησης, πειραματισμού, χρηματοδότησης, ownership, υλοποίησης και μάθησης. Έτσι, η ιδέα ταξιδεύει από meeting σε meeting, αλλά ποτέ από υπόθεση σε πείραμα και από πείραμα σε προϊόν. Ο οργανισμός μοιάζει δραστήριος, αλλά στην πραγματικότητα ανακυκλώνει ενέργεια χωρίς να παράγει μεταβολή.
Αυτό φαίνεται έντονα στην τεχνολογία. Μια εταιρεία μπορεί να μιλά για AI, automation ή data-driven decision making, αλλά να μην έχει καθαρά δεδομένα, APIs, υπεύθυνους διαδικασιών, κουλτούρα πειραματισμού ή δυνατότητα γρήγορης υλοποίησης. Τότε η καινοτομία δεν αποτυγχάνει στο concept. Αποτυγχάνει στο digestion. Το σύστημα δεν μπορεί να την απορροφήσει. Είναι σαν να προσπαθείς να ταΐσεις έναν οργανισμό με πρωτεΐνη υψηλής αξίας, ενώ το πεπτικό του σύστημα δεν λειτουργεί.
Το ίδιο συμβαίνει και με την ανατροφοδότηση από πελάτες. Όλοι λένε ότι ακούν την αγορά. Λίγοι έχουν μηχανισμό που μετατρέπει αυτό που ακούνε σε product backlog, σε προτεραιότητες, σε αλλαγές, σε release, σε νέα μέτρηση. Αν το παράπονο του πελάτη μείνει σε ένα email, αν η ιδέα του πωλητή χαθεί σε ένα call, αν η εμπειρία του support δεν γυρίσει πίσω στο προϊόν, τότε η εταιρεία δεν μαθαίνει. Απλώς θυμάται αποσπασματικά.
Η πραγματική καινοτομία χρειάζεται οργανωτικό μεταβολισμό. Χρειάζεται ρυθμό, κανάλια, αποφάσεις, υπευθυνότητα, δεδομένα, feedback loops και την πειθαρχία να σκοτώνεις γρήγορα ό,τι δεν δουλεύει. Δεν αρκεί να παράγεις ιδέες. Πρέπει να μπορείς να τις μετατρέπεις σε συμπεριφορά, διαδικασία, προϊόν, έσοδο και τελικά σε νέα ικανότητα.
Γι’ αυτό οι εταιρείες που αντέχουν δεν είναι πάντα αυτές που έχουν τις περισσότερες ιδέες. Είναι αυτές που μαθαίνουν πιο γρήγορα από την πραγματικότητα. Αυτές που δεν θαυμάζουν την καινοτομία ως σύνθημα, αλλά τη μεταβολίζουν ως καθημερινή λειτουργία. Γιατί στον επιχειρηματικό κόσμο, όπως και στη βιολογία, δεν επιβιώνει ο οργανισμός που καταναλώνει τα περισσότερα. Επιβιώνει εκείνος που μπορεί να μετατρέπει αποτελεσματικά την ενέργεια σε ζωή.
Βιβλιογραφία
- Argyris, C. and Schön, D.A. (1978). Organizational Learning: A Theory of Action Perspective. Reading, MA: Addison-Wesley.
- Blank, S. (2013). ‘Why the Lean Start-Up Changes Everything’, Harvard Business Review, 91(5), pp. 63–72.
- Drucker, P.F. (1985). Innovation and Entrepreneurship. New York: Harper & Row.
- Ries, E. (2011). The Lean Startup. New York: Crown Business.
- Teece, D.J., Pisano, G. and Shuen, A. (1997) ‘Dynamic capabilities and strategic management’, Strategic Management Journal, 18(7), pp. 509–533.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου